Mijlpaal

Mijlpaal

Vandaag zou ik een blogje schrijven over de mijlpaalkroon van MA-CIEL, want ons Mila heeft er eentje getest!
Maar toen ik aan de blog begon te schrijven, stond plots iets totaal anders op papier… En ja, deze blog is toch echt wel héél persoonlijk geworden.
Dus ik hou het nu even bij een korte conclusie over de mijlpaalkroon zelf: “super leuk om telkens opnieuw te kunnen gebruiken, past erg mooi op ieders hoofd & erg handig als je kindje een paardenstaart heeft.” (binnenkort meer 🙂 )


> Hopen en nooit opgeven <

4 mei 2017 werd onze kleine Mila geboren, een wonder! Nu denk je misschien wel dat elke pasgeborene een wonder is…  Dus laat ons dan maar zeggen dat ons Mila een mirakel is.
De afgelopen 2,5 jaar heb ik er niet meer bewust bij stilgestaan. Maar vandaag doe ik het wel: terugblikken op ons zwangerschapsavontuur en geboorte van Mila.
Want ze staat nu voor een nieuwe mijlpaal… Naar school! Iets wat we nooit hadden durven dromen.

Het klavertje vier is hét symbool
van onze wonderdochter!

Op 18 weken zwangerschap kregen we te horen: “er is iets mis maar we weten niet wat”.
Scanner in, scanner uit… Om dan uiteindelijk 2 weken later te horen dat ons ongeboren kindje een zeer zeldzame aandoening had: een sacrococcygeaal teratoom, ook wel ‘monsterlijk gezwel’, 1 kans op de 40 000… Een gezwel aan de stuit dat blijft groeien en mogelijks kwaadaardig is.
Onze gynaecoloog was het nog nooit tegengekomen en gaf ons weinig hoop. Er werd zelfs gesproken om de zwangerschap te beëindigen.

Daags nadien kwamen we terecht bij onze, vooral Mila’s, redder… Een professor in UZ Brussel.
We bleven hopen, gaven niet op. We wilden onze kleine meid ALLE kansen geven! Maar we kunnen niet onder stoelen of banken steken dat het een helse zwangerschap was, met voortdurende controles, bang (af)wachten en platte rust. Die onzekerheid… Dat was het ergste.

Beste scenario volgde: exact op 38 weken werd ik ingeleid… We konden het risico niet lopen dat ik in het midden van de nacht plots zou bevallen zonder alle toeters en bellen van specialisten rond mij.
Ook werden we gevolgd door een cameraploeg van VTM (voor het programma ‘nieuw leven’). We zijn dankbaar en blij dat we nu de videobeelden van Mila’s eerste momenten kunnen herbekijken. Want die eerste momenten beleef je niet… Die overleef je!

Milaatje was 48cm, waarvan het gezwel 8cm groot. Ze woog 3185 gram met teratoom, 2800 gram zonder.

Je pasgeboren prinses moeten achterlaten in een MRI-toestel, op de operatietafel, bij de neonatologie,… Het zijn momenten waar je liever niet bij stilstaat. Je beleeft het in een roes.
Wat ik wel nog weet: we zijn Mila gaan inschrijven bij de gemeente op het moment dat ze werd geopereerd. Ze moest zo snel mogelijk een rijksregisternummer hebben om in orde te zijn bij de mutualiteit & hospitalisatieverzekering.

En dan sprak de professor: “we hebben het gezwel volledig kunnen wegnemen”!

Wat normaal een opname van minstens 6 weken zou worden, werd MAAR 1 week! Ze mocht al naar huis! Zo BLIJ ! Alhoewel het best wel héél zwaar was want haar wonde aan de stuit moest thuis verder verzorgd worden…. En ja, dat deed ik alleen. Soms tussen de 10 à 20x dag/nacht.

Ondertussen gaan we nog halfjaarlijks (tot haar eerste verjaardag was dat om de paar weken) op controle bij haar oncoloog. Gelukkig bestond haar gezwel slechts uit 5% kwaadaardig weefsel. Haar tumormarkers staan nu gelukkig helemaal gezond!

Ons popje is perfect normaal ontwikkeld, is gezond en gelukkig.
En gaat maandag… voor het eerst naar school! Best zéér fier!
Wat een mijlpaalkroon allemaal van herinneringen naar boven kan halen… 😉

https://www.klaverhand.be/winkel/104-kronen

(nog een weetje: Mila komt van Milagrosa, wat mirakel betekent 😉)


2 Responses

  1. Nadia schreef:

    Hier ook ook een wondertje van 3,5 jaar. Die met hetzelfde teratoom is geboren. Altijd leuk om te lezen dat er nog mensen zijn die hetzelfde hebben meegemaakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *